1 . دكتر جواد حجت ( 1288 - 1368 ش ) از شاگردان فلسفه و عرفان امام خمينى ( س ) ، در همدان در خانواده اهل علم چشم به جهان گشود . پدرش آيت اللَّه ميرزا محمد جولانى همدانى از علماى همدان بود . وى داراى استعداد فوق‌العاده‌اى بود و در سال‌هاى اوليه تأسيس حوزه علميه قم ، به آنجا سفر كرد و از محضر علماى بزرگى همچون آيت اللَّه العظمى حائرى يزدى ، محمدتقى خوانسارى ، محمد حجت همدانى ، محمدرضا اصفهانى بهره برد . مدت ده سال در دروس فلسفه و عرفان امام خمينى ( س ) شركت كرد و در سال 1314 ش موفق به كسب اجازه‌نامه‌اى همانند اجازه اجتهاد ، در عرفان و فلسفه از جانب حضرت امام گرديد . همچنين ، چند اجازه اجتهاد از مراجع و علماى آن دوره همانند آيات العظمى سيدابوالحسن اصفهانى ، حاج شيخ عبدالكريم حائرى يزدى ، محمد حجت همدانى ، محمدتقى خوانسارى ، محمدرضا اصفهانى مسجدشاهى و . . . براى او صادر گرديده است . حضرت امام در اجازه نامه خود به شدت وى را از تمدّن غرب و تجدّدطلبى برحذر مىدارند ، امّا ايشان پس از كسب درجات اجتهاد ، از قم به تهران مهاجرت نموده ، پس از مدتى از لباس روحانيت خارج شده ، به تحصيل در دانشكده علوم معقول و منقول دانشگاه تهران مىپردازد . در سال 1326 ليسانس و در سال 1337 در رشته منقول ، دكترا مىگيرد . از وى چند كتاب با نامهاى « اعتبارات شرع » پيرامون حكم اجازه در عقد فضولى ، « احكام خرد » پيرامون تكليف و ثواب و عقاب ، « قاعده يد مالكيت » كه عنوان پايان نامه دكتراى وى بوده ، منتشر گرديده است . 2 . آيت اللَّه سيد ابراهيم علوى خويى مقبره‌اى ( 1293 - 1368 ش ) شاگرد حكمت و عرفان حضرت امام ، در خوى از توابع تبريز متولد گرديد . وى فرزند